ความเอ๋ยความรัก

การจะรักรักเร็วไปก็ไม่ดี
รักช้าๆคอยท่าทีก็ไม่ใช่
รักฉาบฉวยคือความรักที่เทใจ
รักร้างไกลคือความรักที่ภักดี
รักช้าๆเขาบอกไดผ้างาม
รักติดตามก็คือรักเฝ้าถนอม
รักห่างๆก็เป็นรักแค่แอบมอง
รักจับจองก็เป็นรักพักดวงใจ

พรหมลิขิต และคุณลิขิต

การที่คุณได้พบเจอใครสักคนโดยบังเอิญ และต่อมาคน ๆ นั้นได้กลายมาเป็นคนรักของคุณ คุณคิดว่าทุกอย่างนั้นเป็นเหตุบังเอิญมั้ย

เมื่อพรหมลิขิตชักนำให้คุณทั้งสองมาเจอกันแล้ว ที่เหลือก็เหลือแต่ คุณลิขิต เท่านั้น จะดีไซน์รักเป็นอย่างไร ให้หวาน ให้ซึ้ง อย่างไรก็ว่ากันไป คนเรากว่าจะเจอกันนั้นยาก
แต่การรักกันให้ตลอดรอดฝั่งนั้นยากยิ่งกว่า เหมือนกับที่นักมวยปล้ำคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า การเป็นแชมป์นั้นยาก แต่การป้องกันแชมป์ไม่ให้เสียไป ยากยิ่งกว่า
เมื่อพรหมลิขิตชักนำคุณ และคน ๆ นั้น มาเจอกันแล้ว ก็ขอให้คุณลิขิตความรักให้หวานชื่นเหมือนน้ำผึ้งเดือน 5 นะครับ (ไม่เคยชิมน้ำผึ้งเดือน 5 เดี๋ยวคงต้องลองดู)
และผมมีคาถาที่จะทำให้รักนั้นหวานชื่นขึ้นทุกวัน คือ ให้เค้ามากกว่าที่เค้าต้องการ ให้เค้าน้อยกว่าที่เค้าไม่ต้องการ ไม่ยากนะครับ ลองเอาไปใช้ดู

สำหรับคุณที่ยังไม่พบเจอความรักก็ไม่เป็นไร สักวันพรหมลิขิตจะมาถึงตัวคุณแน่นอน ความรักคือการพบไม่ใช่การแสวงหา และเมื่อคุณพบแล้ว คุณจะรู้ว่าพรหมลิขิตมีจริง

กลอนความรัก

*Love is.

ความรักคือบางสิ่ง ไม่ได้มากกว่าสิ่งในใจ
ความรักมีไปเพื่อใคร โลกตอบได้ไหมในสิ่งนี้
ความรักคือทุกสิ่ง ที่ทุกคนต้องการมี
ความรัก คือ สิ่งดี อยู่ในใจทุกคน
ความรักอาจเกิดขึ้น ชั่วเพียงวินาที
แต่ความรักนี้ อาจติดตรึงจนวันตาย

*ใจชาๆ

อยู่กับอารมณ์ความรู้สึก อยู่กับความคิดนึกคนึงหา
อยู่กับความรักรักร้าวอุรา มีแต่ใจชา ๆ ไม่อยากมี
อยู่กับพระอาทิตย์เหมือนทุกวัน อยู่กับพระจันทร์เหมือนทุกคืน
ฝันถึงนงคราไม่อยากตื่น ใจมันชุ่มชื้นเพราะมีเธอ
ใจละเมอเพราะรอรัก ใจมันรักแล้วเพรียกหา
รอจนใจมันด้านชา แต่ใจชา ๆ ยังรักเป็น

กลอนสัญญา

กลอนถึงเพื่อน